انواع سرطان (سینه، کبد، شش، دهان، معده و ...) و عوامل موثر بر ایجاد و راه های درمان آنها

سرطان یکی از بیماریهای مهلک بوده که خوشبختانه روز به روز درمان آن آسان‌تر خواهد شد. اما مطالبی که می‌خواهم برای شما عرض کنم این است که بروز نوع سرطانهای خاص در مناطق مختلف چه طوری است و همچنین چه عواملی بیشتر در بروز سرطان نقش دارند. لازم به ذکر است که بعضی‌ها(افراد سیگاری، مشروب خور و افرادی از این قبیل) معتقدند که موادی همچون مواد مخدر هیچ تاثیری در بروز سرطان نقش نداشته و این همه تبلیغ در این مورد فقط صوری و جنبه تبلیغاتی داشته که اینجانب جهت روشن شدن موضوع توجه این عزیزان را به مطالعه دقیق این بخش خواستارم

ترس از سرطان مثل ترس از تاریکی است پس لطفا چراغ‌ها را روشن نمایید تا بدانید در تاریکی هیچ خبری نیست

 

راه‌کارهای مقابله با سلول‌های سرطانی

 

معمولا سلول‌ها دارای دو نوع تقسیم سلولی(میوز(در سلول‌های جنسی) و میتوز(سلول‌های سوماتیک)) هستند که عامل رشد و ترمیم بدن تقسیم میتوز می باشد و از طرفی هر سلول دارای نمودار رشدی بوده که نهایتا از بین(مرگ) خوهد رفت. در اکثر موراد تعادلی بین رشد سلولی و مرگ سلولی وجود خواهد داشت و همین تعادل باعث رشد و فعالیت نرمال بدن خواهد شد. هر زمانی که این تعادل از بین برود باعث تغییراتی در بدن خواهد شد یعنی اگر مرگ سلولی بیشتر از رشد سلولی شود این حالت منجر به پیری و نهایتا مرگ موجود خواهد شد و اگر رشد سلولی بیشتر از مرگ شود منجر به ایجاد توده های سلولی(تومور) خواهد شد. این توده‌ها معمولا با تغییر سبک زندگی و رژیم غدایی از بین خواهند رفت و اگر مورد بی‌توجهی قرار بگیرند (عدم رعایت رژیم غذایی مناسب و ورزش) این توده‌ها بیشتر رشد خواهند کرد و نهایتا منجر به توده‌هایی با شرایط حادتر و بدخیم‌تر خواهند شد که در این حالت لقب سرطان( که 100درصد ژنتیکی بوده اما 100 درصد ارثی نمی‌باشد) به خود خواهند گرفت. اين سلول‌هاي سرطاني در آزمايش‌هاي استاندارد خود را نشان نمي‌دهند تا آنکه به مقدار چند ميليارد سلول افزايش يابند. زماني که پزشکان به اشخاص مبتلا به سرطان اعلام مي‌کنند که ديگر در بدن آن‌ها سلول سرطاني وجود ندارد، اين حالت فقط بدان معناست که آزمايش‌ها ديگر قادر به رديابي و پيدا کردن سلول‌هاي سرطاني نيستند زيرا آن سلول‌ها به مقدار قابل رديابي شدن در بدن وجود ندارند. لازم به ذکر است که هر شخص داراي سلول‌هاي سرطاني در بدن خود می‌باشد و این سلول‌ها بين شش تا  ده مرتبه در دوره زندگي يک انسان پيدا مي‌شوند.

انواع سرطان:

1- کارسینوما: شامل سرطان‌های می‌شود که از سلول‌های که سازنده پوست هستند (مثل سرطان پوست) و یا لایه داخلی اعضاء را می پوشانند(مثل سرطان ریه) و یا سازنده غدد هستند (مثل سرطان سینه) منشاء می‌گیرند.

2- سارکوما: این دسته سرطان‌های هستند که از بافت همبند مثل غضروف، استخوان و ماهیچه منشاء می‌گیرند. از این رو سرطان استخوان یا ماهیچه را در هر نقطه از بدن سارکوما می‌گویند 

3- لوسمی و لنفوم: شامل سرطان‌های هستند که از سلول‌های تشکیل دهنده خون و سلول‌های ایمنی منشاء می‌گیرند.

زماني که شخص بيماري سرطان دارد نشانه آن‌ست که وي داراي کاستي‌هاي تغذيه‌اي شده است. اين کاستي ممکن است منشاء ژنتيک، محيطي، غذاها و عواملي در شيوه زندگي باشد. براي غلبه بر کاستي‌هاي متعدد تغذيه‌اي، تغيير در رژيم غذايي شامل اضافه کردن بعضي مخلفات غذايي، سيستم ايمني بدن را تقويت مي‌کند و زماني که سيستم ايمني انسان قوي باشد سلول‌هاي سرطاني از  بين مي‌روند و از ايجاد تومور سرطاني جلوگيري مي‌شود.

حدود 70-60 درصد سرطان‌های که حتی بعدا کاملا لاعلاج خواهند بود مثل سرطان پروستات، ریه، سینه، مغز، پانکراس، دستگاه گوارش با تغییر سبک زندگی (نکشیدن سیگار و ورزش به‌همراه نوشیدن آب(البته ورزش یعنی افزایش ضربان قلب تا 5/1 برابر شدن و اگر کیلومترها راه بروید اما ضربان قلب شما افزایش پیدا نکند یعنی شما هیچ کاری انجام نداده‌اید)) و رژیم غذایی قابل پیشگیری خواهند بود و از طرفی 70-60 درصد افرادی که سرطان گرفته‌اند(حتی سرطان‌های لاعلاج) با تشخیص و غربالگری(یعنی پیدا کردن بیماری در یک آدم کاملا سالم با آزمایشات مناسب) به موقع قابل درمان خواهند شد.

جهت پیشگیری از مبتلا شدن به سرطان بایستی انسان تغییری از جمله موارد زیر در زندگی خود ایجاد نماید:

1- ورزش کردن(که مهمترین فاکتور کنترل سرطان می‌باشد): حدود 50-30 دقیقه به مدت 5-3 روز در هفته بطوریکه در ایام ورزش کردن (می‌خواهد از هر نوعی باشد) ضربان قلب به مقدار 5/1 برابر افزایش یابد.

2- کنترل چاقی و کم کردن وزن: حدود 30 درصد سرطان‌ها بطور مستقیم با چاقی در ارتباطند.

3- نوع تغذیه: مثل خوردن سبزیجات و میوه‌ها (حدود 5-3 بار در روز (می‌توان هر بار با خوردن فقط یک برگ کاهو یا یک قاشق سالاد یا یک تک سیب و ... میل نمود و نیازی به پرخوری نیست که پرخوری نیز عامل بیماری‌زای دیگری است و از طرفی نبایستی به هیچ عنوان همزمان یا بلافاصله بعد از غذا میوه میل نمود چون در این صورت میوه باعث خروج سریع غذا از معده شده(غذا هضم نشده و یا هضم ناقص صورت گرفته) و در این حالت نه مواد موجود در غذا و نه میوه جذب نخواهند شد در نتیجه لازم به ذکر است که میوه بایستی حداقل نیم ساعت بعد یا قبل از وعده غذایی خورده شود)(پیشگیری از سرطان: سیر، پیاز، شلغم، سیب، زعفران، لیمو شیرین، اسفنج، آناناس، گل همیشه بهار و محصولات حاوی کارتنوئید؛ درمان سرطان پوست: شاه‌تره و پوست بلوط؛ درمان سرطان‌های گوارش: بومادران و شاه‌تره؛ درمان سرطان روده بزرگ: هندوانه(بخاطر لیکوپن و بتاکاروتن موجود در آن)؛ درمان سرطان سینه: هندوانه؛ درمان سرطان رحم: هندوانه؛ درمان سرطان ریه: هندوانه؛ درمان سرطان پروستات: هندوانه)، حداکثر هفته‌ای یکبار گوشت قرمز خورده شود، غذاهای سرخ‌کردنی اصلا استفاده نشوند و اگر شرایط شما جوری هست که مجبور یا مایلید از غذاهای سرخ‌کردنی استفاده نماید حتما از روغن‌های گیاهی(طبیعی)(مثل روغن زیتون، آفتابگردان، کنجد و ...) استفاده نمایید و هرگز از روغن‌های مصنوعی استفاده ننمایید و همچنین از غذاهای مانده شده نیز استفاده نکنید(از نظر پزشکی، غذای که بیش از 5 ساعت از پخت آن گذشته باشد غذای مانده لقب می‌گیرد).

لیکوپن آنتی اکسیدان خیلی قوی است که در گوجه فرنگی بخصوص محصولات پخته آن(سس و رب)، هندوانه و انبه به مقدار فراوان وجود دارد و این رنگدانه بر خلاف سایر رنگدانه های غذاهای گیاهی که فقط در حیوانات موثر بوده، در انسان خاصیت ضد سرطانی دارد.

یافته‌های محققان بخش دارویی دانشگاه میشیگان نشان می‌دهد که نوشیدن روزانه 240 میلی‌لیتر آب گریپ‌فروت باعث کاهش متابولیسم بدن در هنگام مصرف داروی سیرولیموس(Sirolimus) می شود.

خاصیت دارویی آب گریپ فروت در این است که آنزیمهای روده را که سیرومیلوس و داروهای دیگر را تجزیه می کنند، مهار می کند. این تاثیر چند ساعت بعد از نوشیدن آب میوه در بدن بوجود می آید. این دارو برای بیمارانی که تحت جراحی پیوند عضو بوده‌اند تجویز می‌شود اما در بسیاری از افراد مبتلا به سرطان هم موثر بوده است همچنین سرپرست این پروژه تحقیقاتی می گوید:" آب گریپ فروت باعث افزایش درصد برخی داروها در خون می شود، البته باید توجه داشت که مصرف همزمان دارو و این میوه می تواند خطر افزایش دز دارو و صدمه به بیمار را افزایش دهد و باید تحت نظر پزشک و بسیار کنترل شده از این داروی طبیعی استفاده کرد تا تاثیر سیرومیلوس را چند برابر کرد."

لازم به ذکر است در اینجا بایستی مهمترین عوامل مرگ و میر بشریت را به ترتیب اولولیت بشرح زیر ارائه دهم:

1- دخانیات: مهمترین عامل در ایجاد سرطان ریه و سپس متاستازهای آن به سایر اندام‌ها مثل کبد، کلیه و حتی ستون فقرات و ... می‌باشد. در اینجا متاسفانه مجبور هستم عنوان کنم که افراد دوم بیشتر از افرادی که بطور مستقیم دخانیات مصرف می‌کنند در معرض دخانیات قرار گرفته و از عوارض آن بهره‌مند خواهند شد!

لازم به ذکر است که طی تحقیقاتی مشخص شده که مقدار پایین لیکوپن خون(کمتر از 70 میلیگرم در لیتر) و کشیدن سیگار دو عامل مهم در بروز پولیپ آدنومی روده هستند. مقدار کم لیکوپن بروز بیماری فوق را 230 درصد و کشیدن سیگار 302 درصد افزایش می دهد.

تبصره: تمام بیماری های مزمن وابسته به سیگار در عرض 3-1 سال و تمام بیماری‌هایی که منجر به تغییرات ژنتیکی شده در عرض 5-3 سال بعد از قطع سیگار برگشت پذیر خواهند بود.

2- غذاهای فست فودی

3- جنگ‌ها

جهت درمان سرطان باید انسان خود بدنبال سرطان بگردد و درمانش کند تا اینکه سرطان بدنبالش بیاید و درمان آن سخت تر شود. یعنی مدام با انجام آزمایشات پیشرفته در سنین مناسب (مثلا سرطان سینه از 40 سالگی و سرطان روده از 50 سالگی به بعد(البته این زمان‌ها برای افرادی که در خانوده‌های آن‌ها سابقه بیمار سرطانی وجود دارد کمتر خواهد بود)) و تشخیص آن در زمانی که هنوز یک توده یا پولیپ است می‌توان با انجام یک جراحی کوچک درمان نمود و از حوادث ناگوار و هزینه‌های سرسام‌آور بعدی جلوگیری نمود یعنی با غربالگری در زمان مناسب هزینه درمان فقط در حد دفترچه بیمه خواهد بود اما اگر این بیماری پیشرفت نماید هزینه درمان تقریبا یک میلیون برابر خواهد شد که در این رابطه اولا خود مردم بایستی به فکر سلامتی خود باشند و از انجام تست های مناسب در زمان های مناسب خودداری ننمایند و ثانیا این غربالگری ها بایستی توسط مراکز مربوطه مثل مراکز بیمه صورت گرفته و حتی بایستی دولت مردم را به اجبار در جهت غربالگری سوق دهد تا هم از میزان مرگ و میر و عوارض روحی، روانی و انسانی آن کمتر نموده و هم هزینه‌های مازاد درمانی دولت کمتر گردد.

امروزه جهت درمان سرطان از روش‌های جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی و هورمون درمانی و یا ترکیبی از روش‌های ارائه شده استفاده می‌کنند که بسته به نوع بیماری و میزان پیشرفتگی آن، روش درمان انتخاب خواهند نمود و از طرفی نیز تمامی روش‌های درمان دارای عوارض اجتناب ناپذیری خواهند داشت که بایستی با آنها نیز کنار آمد تا معلاجه به خوبی و خوشی اتمام گردد و بعد از دوره درمان اکثر عوارضی که منجر به مرگ آدم نشده برگشت‌پذیر خواهند بود هر چند در سال‌های اخیر (در آمریکا از سال 1970 به بعد!) با تکنیک‌های مختلف عوارض درمان به حداقل رسانده‌اند. لازم به ذکر است که هر بیمار سرطانی که دوره درمانی آن به خوبی طی شده بایستی حداقل بین 10-5 سال به طور مستقیم زیر نظر انکولوژیست درمانیش قرار داشته تا هم عوارض بعد درمان کنترل شده و هم عود کردن احتمالی بیماری مورد بررسی قرار گیرد.  

شيمي درماني ضمن آنکه باعث مسموم کردن فوري سلول‌هاي سرطان است که سريع رشد مي‌کنند، سلول‌هاي سالم بدن در مغز استخوان و ديواره روده‌ها، پیاز مو و غيره را که سريع رشد مي‌کند نيز از بين مي‌برد و مي‌تواند سبب ضايعه عضو بدن مثل کبد، کليه‌ها و قلب و ريه‌ها و غيره شود.

لازم به ذکر است که سرعت رشد و تکثیر سلول‌های پیازهای مو بسیار زیاد است در نتیجه شیمی درمانی باعث ریختن موها شده و جای هیچ نگرانی نیست چون بعد از اتمام دوره شیمی درمانی موها مجدد رشد خوهند کرد اما ذکر این نکته خالی از لطف نخواهد بود که اگر داروهای شیمی درمانی سازگار به بدن بیمار باشند در نتیجه بطور کامل جذب بدن خواهند شد و تمامی عوارض احتمالی را در بیمار ایجاد خواهند کرد یعنی اگر بیماری تمامی موهایش بطور کامل بریزد نشان دهنده اینست که در این شخص شیمی درمانی اثر مفید خود را بطور کامل ارائه داده لذا نباید نگران موهای باشد چون بطور مجدد حدود یک ماه بعد از اتمام شیمی درمانی رشد خواهند کرد.

پرتوگيري ضمن آنكه سلول‌هاي سرطاني را نابود مي‌کند سلول‌هاي سالم را نيز مي‌سوزاند، ضايع مي‌کند و باعث تخريب آنها مي‌شود. درمان اوليه با شيمي درماني و پرتو درماني غالبا  اندازه تومور را کاهش مي‌دهد. با اين وصف شيمي درماني و پرتودرماني درازمدت به نابودي بيشتر تومور منتج نمي‌شود. زماني که بدن تحت تاثير مسموميت ناشي از شيمي درماني و پرتودرماني قرار مي‌گيرد سيستم ايمني در معرض خطر و نابودي واقع مي‌شود بنابراين شخص ممکن است مقاومت خود را در برابر انواع مختلف عفونت‌ها و پيچيدگي‌هاي ناشي از آن از دست بدهد. شيمي درماني و پرتو درماني مي‌تواند باعث جهش ژنتيکي سلول‌هاي سرطاني گردد و مقاوم و پايدار شود و نابود کردن آنها مشکل خواهد شد. جراحي مي تواند باعث گسترش سلول‌هاي سرطاني به ديگر نقاط بدن شود.

يک راه موثر مبارزه با سرطان  نرساندن غذا به سلول‌هاي سرطاني است. عدم رساندن مواد غذايي مورد نياز سلول براي جلوگيري از افزايش و چند برابر شدن تعداد سلول‌ها است.

سلولهاي سرطاني از چه موادي تغذيه مي شوند؟

قند تغذيه کننده سرطان است. با قطع مصرف قند يک عامل مهم تامين غذا براي سلولهاي سرطاني قطع مي‌شود.
جانشين‌هاي قند نظير NutraSweet ، Equal ، Spoonful و غيره با A  spartame ساخته مي‌شود و زيان‌آور است. يک جانشين طبيعي بهتر عسل مانوکا يا ملاس ناشي از قند سازي است ليکن مقدار مصرف آن بايد بسيار اندک باشد. نمک سفره داراي افزودني شيميايي است که رنگ آنرا سفيد کند.

جانشين بهتر نمک سفره، نمک حاصل از آب دريا و يا Brag's aminos است.

شير باعث مي‌شود که بدن بخصوص در سيستم گوارش (معده و روده‌ها) مخاط درست کند. سرطان از مخاط تغذيه مي‌کند. با قطع مصرف شير و جانشين کردن آن با شير سويا سلول‌هاي  سرطاني در برابر بي‌تغذيگي قرار مي‌گيرند.

سلول‌هاي سرطاني در محيط اسيدي مقاوم و پايدار مي‌شوند. رژيم مبتني بر گوشت قرمز اسيدي مي‌شود و بهترين آنست که ماهي خورده شود و بجاي مصرف گوشت گاو و گوسفند مقدار کمي  گوشت جوجه مرجح است. گوشت قرمز همچنين محتوي آنتي‌بيوتيک‌هاي دامي، هورمون‌هاي رشد و انگل است که تماما بخصوص براي اشخاص مبتلا به سرطان آسيب رسان است.

رژيم با 80% سبزيجات تازه و آب ميوه و بنشن، دانه هاي نباتي، آجيل‌ها و مقداري ميوه بدن را در محيط  قليايي قرار مي‌دهد. از غذاهاي پخته شده شامل بنشن، حدود 20% مي‌تواند به بدن برسد. آنزيم‌هاي زنده در آب سبزيجات تازه به آساني جذب مي‌شود و ظرف 15 دقيقه به سطوح سلولي مي‌رسد تا سلول‌هاي سالم را رشد کافي دهد و تقويت کند. براي بدست آوردن آنزيم‌هاي زنده به‌منظور ساختن سلول‌هاي سالم کوشش کنيد آب سبزيجات تازه ( بسياري از سبزيجات از جمله جوانه لوبيا) مصرف کنيد و حداقل دو تا سه مرتبه در روز مقداري سبزيجات خام بخوريد.
آنزيم‌ها در حرارت 104 درجه فارنهايت (يا 40 درجه سانتيگراد) از بين مي‌روند.

از خوردن قهوه، چاي و شکلات که داراي کافئين زياد هستند پرهيز کنيد(تذکر: چای به دلیل وجود ماده اگزالات که این ماده نیز میل ترکیبی زیادی با آهن داشته، مضر خواهد بود در نتیجه اگر بلافاصله یا همزمان با غذا چای نوشیده شود اگزالات آن با آهن غذا، ترکیب شده و آنرا از بدن دفع می‌کند و بدن دچار کمبود آهن(مهمترین عنصر در ترکیب هموگلوبین) می‌گردد لذا بایستی حداقل نیم ساعت بعد از غذا چای نوشیده شود. لازم به ذکر است چای و دیگر نوشیدنی‌های نامبرده به دلیل وجود ماده کافئین(که نوعی ماده مخدر است) خاصیت اعتیادآور داشته از طرفی بعضی افراد، معتاد به نوشیدن این مواد هستند در نتیجه این افراد بایستی حتما مقداری آبلیمو به نوشیدنی‌های نامبرده زده(چون آبلیمو میل ترکیبی بیشتری نسبت به آهن در جهت ترکیب با اگزالات دارد) تا از خطر دفع آهن در امان بمانند). چاي سبز جانشيني بهتر و داراي خواص ضد سرطان است. بهترين نوشيدني آب است. براي جلوگيري از ورود توکسين‌هاي معروف (مواد سمي) و فلزات سنگين در آبهاي لوله کشي به بدن، مصرف آب تصفيه شده يا فيلتر شده مناسب است. از خوردن آب‌هاي تقطير شده پرهيز کنيد.

هضم پروتئين گوشت قرمز سخت است و نياز به مقدار زيادي آنزيم گوارشي دارد. گوشت هضم نشده که در روده‌ها باقي بماند فاسد مي‌شود و مسموميت ايجاد مي کند. ديواره‌هاي سلول سرطاني داراي پوشش پروتئين خشن است. با صرفنظر کردن از خوردن گوشت قرمز يا کمتر خوردن آن آنزيم بيشتري براي حمله به ديواره هاي پروتئيني سلول سرطان آزاد مي‌شود و به بدن امکان مي‌دهد سلول‌هاي سرطاني را از بين ببرد.

بعضي مکمل‌ها: مانند EF A s, Flor-ssence, Essiac, anti-oxidants, vitamins, minerals, IP6 & etc سيستم ايمني را بهبود  مي‌بخشند تا سلول‌هاي مبارزه کننده و کشنده خود بدن را براي از بين بردن سلول سرطاني تقويت کنند. مکمل هاي ديگر نظير ويتامين‌‌ای (E) توان برنامه‌ريزي کشتن سلول يعني روش معمولي خلاصي يافتن از سلول‌هاي آسيب ديده، غير ضروري و غير لازم بدن را دارند.

 

سرطان بيماري جسم و روح و روان است. داشتن روحيه مثبت و  پيکار جو به شخص مبارزه کننده با سرطان کمک مي‌کند که به بقاي خود ادامه دهد. خشم و عدم بخشش و تندخويي بدن را در برابر محيط پر تنش و ترشرويي قرار مي‌دهد. بياموزيد که روحيه‌اي توام با عشق و بخشندگي داشته باشيد. بياموزيد که همواره حالت آرامش و دلي آرام داشته باشيد و از زندگي لذت ببريد.

سلول‌هاي سرطاني در محيط حاوي اکسيژن توان زنده ماندن ندارند. ورزش روزانه و تنفس عميق باعث مي‌شود که اکسيژن به لايه‌هاي سلولي برسد. اکسيژن درماني روش ديگرِي براي از بين بردن سلول‌هاي سرطاني است.

 

بیماران سرطانی بایستی به نکات زیر توجه داشته باشند:

لازم به ذکر است که داروهای شیمی‌درمانی دارای عوارضی از جمله تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست، ناراحتی دهان و گلو، ریزش مو، ناراحتی‌های پوستی، نامنظم شدن عادت ماهیانه، احساس ضعف و خستگی، تنگی نفس، خواب‌آلودگی، گزگز انگشتان، اختلال در تعادل، تورم دست و صورت و ... خواهند داشت که در زیر به آنها پرداخته شد اما کلا در بعضی مواقع این عوارض خیلی بیشتر از حد معمول خواهند بود در نتیجه در این شرایط بایستی حتما با پزشک معالج در میان گذاشت.

1- داروهای ضد سرطان در اغلب موارد باعث تضعیف مغز استخوان شده که هنگام مصرف توام آنها با سایر داروهای مضعف مغز استخوان و یا رادیوتراپی باید توجه کافی داشت.

2- اکثر داروهای ضد سرطان باعث تضعیف سیستم ایمنی (مخصوصا گلبول‌های سفید خون) بدن بیمار می‌شوند که این امر ممکن است منجر به ایجاد و یا گسترش عفونت شود لذا بایستی این بیماران از انجام واکسیناسیون‌های ویروسی و یا تماس با افرادی که بیماری‌های عفونی دارند که به تازگی واکسینه شده‌اند خوددرای نمایند.

3- تعدادی از داروهای ضد سرطان باعث افزایش اسیداوریک خون شده که ممکن است منجر به ایجاد رسوب کریستال‌های اسید اوریک در کلیه شوند لذا این قبیل بیماران باید آب کافی مصرف کنند و یا نیاز به استفاده از داروهای کمکی داشته باشند.

4- از عوارض شیمی‌درمانی، تهوع و استفراغ می‌باشد که علاو بر استفاده از داروهای شیمیایی توصیه شده بهتر است در هنگام حالت تهوع از قرص‌ها و شیرینی‌های نعنایی(البته افراد مبتلا به دیابت احتیاط نمایند) استفاده نمود.

لازم است در هنگام تهوع غذاهایی اشتها‌آور و سبک را خوب جویده، آهسته آهسته و در هر وعده غذای کمتر و به دفعات بیشتر میل نمایید.

5- در بعضی مواقع بیماران سرطانی در مواقع شیمی درمانی یا رادیوتراپی منجر به یبوست شده که استفاده از داروی‌های شیمیایی لاکتولوز، سی لاکس و یا گیاهان داروهای از قبیل جوشانده ریشه و ریزم ریوند(Rheum officinale)، شیرابه خشک شده برگ‌های صبر زرد(چداروا)(Aleo species)، برگ سنا(Cassia angustifolia)، اسفرزه(Plantago Psylium)،، سبزیجات، نان سبوس‌دار و ... طبق دستور کارشناس مربوطه مصرف نمایند.

6- عوارض شیمی درمانی در بعضی از افراد ممکن است منجر به اسهال شدید شود که این امر باعث تضعیف بدن و از دست رفتن الکترولیت‌ها شده که بایستی ضمن درمیان گذاشتن پزشک معالج حتما جهت درمان اسهال از موز کال، سیب، سیب‌زمینی و برنج استفاده نمایید و بسته به اینکه کدام الکترولیت کم شده باشد می توان از مواد موثره مختلفی مثل پوسته هلو و موز کال(جهت درمان کمبود پتاسیم)، دوغ((حتما بدون گاز) درمان کمبود کلسیم))، مایعات فراوان(بخصوص آب‌میوه‌های طبیعی) و ... استفاده نمود.

7- در بعضی مواقع بیماران شیمی درمانی دچار زخم دهان می‌گردند که صرف نظر از داروهای شیمیایی توصیه شده بهترین درمان آب هویج می‌باشد. حتی آب هویج جهت درمان علاوه بر کاربرد نامبرده در بالا بردن و بهبود دید شخص نیز موثر خواهد بود.

لازم به ذکر است که آب هویج به علت غلظت بالای مواد موجودیش حالت گس مانندی داشته لذا جهت برطرف کردن این حالت بایستی حدود یک تا دو قاشق عسل با یک لیوان آب هویج مخلوط کرد.

8- تب و التهاب، یکی از حالاتی است که در اکثر موارد بیماران تحت درمان سرطانی با آن سرکار دارند در نتیجه علاوه بر داروهای شیمیایی توصیه شده بهترین و موثرترین ماده حتی بهتر از دگزامتازن!، برگه هلو می‌باشد. بطوریکه ابتدا چهار تا پنج برگه هلو را در یک لیتر آب چوش ریخته و اجازه دهیم تا خوب دم بکشد و سپس از صافی گذرانده و نهایتا در یخچال قرار دهید تا خنک شود و یک لیوان از آن را میل نمایید تا به سرعت خیره کننده‌ای تب شما بر طرف شود.

9- از مصرف سرخود داروهای مختلف در زمان شیمی درمانی بدون اجازه پزشک معالج خودداریی نمایید.

10- در زمان شیمی درمانی بچه‌دار نشوید و جهت بچه‌دار شدن حتما با پزشک مشورت نموده، اما می‌توان ارتباط زناشویی را ادامه داد.

نکته: با توجه به اثرات منفی داروهای شیمیایی در نتیجه در این مقاله سعی بر این بوده است که استفاده از داروهای شیمیایی غیر ضروری به حداقل رسانده و اهمیت استفاده از مواد طبیعی شرح دهد تا این مواد ضمن سلامت استفاده به داروهای شیمیایی کمک نمایند تا هر چه زودتر و بهتر بیماری درمان گردد.

[e-mail]

آماده دریافت هر نوع انتقاد، پیشنهاد و ارائه مطالب جدیدتر جهت هر چه پربارتر شدن مفاهیم مقاله خواهیم بود

بیماران سرطانی در انتظار کمک‌های شما می‌باشند

گروه مددکاری جرجانی       یاور بیمارستان سرطانی

شماره حساب 20537

بانک رفاه شعبه بیمارستان امام حسین (ع)

تلفن‌[phone]

و اما...

واکسن سرطان

برگۀ اطلاعاتی واکسن سرطان

نکات کلیدی

• هدف واکسن سرطان، درمان سرطان‌های موجود (واکسن‌های درمانی) یا پیشگیری از بروز سرطان (واکسن پیشگیرانه) است. (پرسش یک)
• واکسن‌های درمانی که به بیماران مبتلا به سرطان تزریق می‌‌‌‌‌‌‌‌شود جهت درمان سرطان به وسیلة تحریک سیستم دفاعی بدن برای تشخیص و حمله به سلول‌های سرطانی انسان – بدون صدمه زدن به سلول‌های عادی – ساخته شده‌اند. واکسن‌های پیشگیرانه، به افراد سالم تزریق می‌‌‌‌‌‌‌‌شوند تا سیستم دفاعی آنها را برای حمله به ویروس‌های مسبب سرطان تحریک و از عفونت ویروسی جلوگیری کنند. (پرسش‌ها یک و سه)
• در حال حاضر، سازمان غذا و دارو ، دو  واکسن را برای استفاده جهت پیشگیری از عفونت‌های ویروسی که منجر به سرطان می‌‌‌‌‌‌‌‌شوند تأیید کرده است. واکسن هپاتیت ب، که از عفونت ناشی از ویروس هپاتیت ب - که یک عامل عفونی مربوط به سرطان کبد است – جلوگیری می‌کند. واکسن گارداسیل (GardasilTM) نیز مانع از عفونت ناشی از دو نوع از ویروس‌های پاپیلومای انسانی (HPV) می‌‌‌‌‌‌‌‌شود؛ این ویروس‌ها عامل 70 درصد موارد سرطان دهانۀ رحم در جهان هستند. (پرسش دو)
• امروزه دانشمندان در حال ارزیابی واکسن‌های مختلف در آزمایش‌های گستردۀ انسانی هستند تا مؤثرترین روش‌ها را برای انواع خاصی از سرطان کشف کنند. (پرسش‌های شش و ده و یازده)

1. واکسن سرطان چیست؟

واکسن‌های سرطان در درمان سرطان‌های موجود (واکسن‌های درمانی) یا برای پیشگیری از بروز سرطان (واکسن‌های پیشگیرانه) کاربرد دارند. هر دو نوع واکسن توانایی بالقوۀ کاهش حجم سرطان را دارند.

واکسن‌های درمانی برای بیماران سرطانی تجویز می‌شوند و برای تقویت دفاع طبیعی بدن نسبت به سرطان‌هایی که در بدن وجود دارند ساخته شده‌اند. این نوع از واکسن‌ها از رشد بیش‌تر سرطان‌های موجود جلوگیری می‌کنند، مانع از عود مجدد سرطان‌های درمان شده می‌شوند یا سلول‌های سرطانی را که از روش‌های درمانی قبلی نابود نشده‌اند نابود می‌کنند.

از سوی دیگر، واکسن‌های پیشگیرانه یا پیشگیری کننده برای افراد سالم تجویز می‌شوند و برای هدف‌گیری ویروس‌های سرطان‌ساز و جلوگیری از عفونت‌های ویروسی ساخته شده‌اند.

2. در حال حاضر چه واکسن‌های مرتبط با سرطان در دسترس هستند؟

در حال حاضر، سازمان غذا و دارو ، دو  واکسن را برای پیشگیری از عفونت‌های ویروسی که منجر به بروز سرطان می‌شوند تأیید کرده است.

اولین واکسن، واکسن هپاتیت ب است که از عفونت ناشی از ویروس هپاتیت ب – که عاملی عفونی مرتبط با بعضی از انواع سرطان کبد است - جلوگیری می‌کند. واکسن دیگر، واکسن گارداسیل (GardasilTM) است که از عفونت ناشی از دو نوع از ویروس‌های پاپیلومای انسانی
  (HPV16 – HPV18) جلوگیری می‌کند؛ این دو نوع ویروس عامل 70 درصد از موارد سرطان دهانۀ رحم در جهان هستند. علاوه بر این، گارداسیل از عفونت ناشی از نوع 6 و 11 اچ.پی.وی (HPV) نیز پیشگیری می‌کند. این دو نوع عامل 90 درصد از موارد زگیل‌های دستگاه تناسلی (Genital Warts) هستند.

در حال حاضر، واکسن‌های درمانی تأیید شده‌ای وجود ندارد. با وجود این، چندین واکسن درمانی در ابعاد گسترده‌ای بر انسان‌ها آزمایش می‌شوند.

3. واکسن‌های درمانی سرطان چگونه ساخته می‌شوند؟

واکسن‌هایی که برای درمان سرطان استفاده می‌شوند از این اصل استفاده می‌کنند که نوع خاصی از مولکول‌های سطح سلول‌های سرطانی یا منحصر به فرد هستند و یا نسبت به مولکول‌هایی که بر سطح سلول‌های عادی یا غیر‌سرطانی وجود دارند بیش‌ترند. این مولکول‌ها، ویروس‌ها یا کربوهیدرات‌ها به‌عنوان آنتی‌ژن‌ها عمل می‌کنند. این بدین ‌معناست که آنها می‌توانند سیستم دفاعی را به واکنش دفاعی خاصی وادارند.

پژوهشگران امیدوارند که در صورت تزریق واکسنی شامل آنتی‌ژن‌های مخصوص سرطان به بیمار، این آنتی‌ژن‌ها سیستم دفاعی را به‌گونه‌ای تحریک کنند که بدون آسیب رساندن به سلول‌های طبیعی به سلول‌های سرطانی حمله کند.

4. چرا سیستم دفاعی بدن برای کمک به مقابله با سرطان نیاز به واکسن دارد؟

سیستم دفاعی معمولاً تومور‌ها را عاملی خطرناک یا بیگانه (خارجی) نمی‌‌‌‌‌‌‌‌بیند و با قدرت به آنها حمله نمی‌کند. شاید یکی از دلایل عدم تحریک واکنش دفاعی مؤثر از سوي مولکول‌های تومور، مشتق شدن این سلول‌ها از سلول‌های عادی باشد. بنابراین، با وجود اینکه تفاوت‌های مولکولی زیادی بین سلول‌های عادی و سلول‌های تومور وجود دارد، آنتی‌ژن‌های سرطان کاملاً برای بدن بیگانه نیستند بلکه آنها مولکول‌های عادی هستند که از جهات بسیار نامحسوسی تغییر پیدا کرده‌اند یا فراوانی بیش‌تری دارند.

دلیل دیگر هم شاید عدم‌تحریک واکنش دفاعی از سوي تومورها این باشد که سلول‌های سرطان روش‌هایی را برای گریز از سیستم دفاعی یافته‌اند. اکنون دانشمندان با بعضی از این شیوه‌های گریز آشنا شده‌اند. از جمله این شیوه‌ها می‌توان به دفع کردن آنتی‌ژن‌های تومور و کاهش تعداد مولکول‌ها و گیرنده‌هایی که معمولاً بدن برای فعالسازی سلول‌های T (نوع خاصی از سلول‌های دفاعی) و واکنش‌های دفاعی دیگر به آنها متکی است اشاره کرد.

کاهش این مولکول‌ها منجر به کاهش عکس‌العمل سیستم دفاعی به سلول‌های سرطانی می‌شود و تومور کم‌تر به چشم سلول‌های دفاعی خواهد آمد. دانشمندان امیدوارند پژوهشگران بتوانند از این اطلاعات برای تولید واکسن‌های مؤثر بیش‌تری استفاده کنند.

5. برای ساخت واکسن‌های درمانی سرطان مؤثر از چه استراتژی‌هایی استفاده مي‌كنند؟

پژوهشگران استراتژی‌های گوناگونی برای تحریک واکنش سیستم دفاعی علیه تومور‌ها به وجود آورده‌اند. یکی از این استراتژی‌ها، شناسایی آنتی‌ژن‌های غیر‌عادی یا منحصر به فرد سلول‌های سرطانی است که به‌ندرت روی سلول‌های عادی وجود دارند. راه‌های دیگر شامل ایمیونوژنیک کردن بیش‌تر آنتی‌ژن مربوط به تومور یا بالا بردن احتمال تولید پاسخ دفاعی آن است؛ مانند، (الف) انجام تغییرات کوچکی در ساختار امینو اسید آن (ب) قرار دادن ژن برای آنتی‌ژن تومور در یک ناقل ویروسی (یک ویروس بی‌ضرر که می‌تواند به‌جای وسیله‌ای برای انتقال مواد ژنتیکی به سلول هدف به کار می‌آید) و (ج) اضافه کردن ژن‌ها به ناقل‌ها برای تعداد بیش‌تری از مولکول‌های تحریک‌کنندۀ دفاعی (immuno stimulatory) همراه با ژن‌هایی برای آنتی‌ژن تومور.

راه دیگر الحاق ماده‌ای است کاملاً بیگانه (خارجی) به مولکول تومور که به مادة کمکی معروف است (پرسش 8 را مشاهده کنید). گاهی با استفاده از مادۀ کمکی به‌عنوان طعمه، سیستم دفاعی را در جهت حمله به ترکیب آنتی‌ژن/ مادۀ کمکی (واکسن) و تومور بیمار فریب می‌دهند.

6. در حال حاضر، بر چه نوع از واکسن‌های درمانی تحقیق انجام مي‌دهند؟

واکسن‌هایی که در ادامه ذکر شده‌اند روش‌های مختلفی را که محققان برای عرضۀ آنتی‌ژن‌های سرطان به سیستم دفاعی بدن استفاده کرده‌اند نشان می‌دهند. این فهرست کامل نیست.

• واکسن‌های مادۀ کمکی/ آنتی‌ژن

واکسن‌های آنتی‌ژن از جمله اولین واکسن‌های سرطانی هستند که مورد تحقیق قرار گرفته‌اند. واکسن‌های آنتی‌ژن معمولاً برای تحریک سیستم دفاعی جهت مبارزه با سلول‌های تومور از بخش‌های خاصی از پروتئین یا پپتید‌ها استفاده می‌کنند. یک یا چند نوع از آنتی‌ژن‌های سلول‌های سرطان با ماده‌ای که منجر به واکنش دفاعی می‌شود ترکیب می‌شوند؛ این ماده، مادۀ کمکی نام دارد. بیمار مبتلا به سرطان با استفاده از این ترکیب واکسینه می‌شود. انتظار می‌رود که سیستم دفاعی در پاسخ به آنتی‌ژن حامل مادة کمکی واکنشی را نیز نسبت به سلول‌های توموری که این آنتی‌ژن را ترشح می‌کنند نشان دهد.

• واکسن‌های سلول کامل تومور

مواد اولیة این واکسن‌ها از تومور خود بیمار (اتولوگ) یا از سلول‌های تومور یک یا چند بیمار دیگر (الوژنیک) گرفته می‌شوند و شامل آنتی‌ژن‌های سرطانی هستند که برای تحریک پاسخ دفاعی استفاده می‌شوند.

• واکسن‌های سلول دندریتیک (D.C)

گلبول‌های سفید خون خاصی را که به سلول‌های دندریتیک معروف‌اند در طی فرایندی به نام لوكوفرز (leukapheresis) از خون بیمار می‌گیرند. در آزمایشگاه، سلول‌های دندریتیک را با استفاده از آنتی‌ژن‌های سرطان خود بیمار تحریک می‌کنند و در ظرف‌های پتری (Petri) رشد می‌دهند و سپس مجدداً به بیمار تزریق می‌کنند. واکسن‌های سلول دندریتیک پس از تزریق، سلول‌های T مربوط به سیستم دفاعی را فعال می‌کنند. انتظار می‌رود که فعال‌سازی با سلول‌های دندریتیک منجر به تکثیر سلول‌های T و حمله به سلول‌های توموری که آن آنتی‌ژن را تولید می‌کنند شود.

• ناقل ویروسی و واکسن‌های (DNA)

ناقل‌های ویروسی و واکسن‌هایDNA از رشته‌های اسید نوکلئیک مربوط به آنتی‌ژن تومور برای تولید پروتئین‌های آنتی‌ژن سرطان استفاده می‌کنند. DNA حاوی ژن را برای آنتی‌ژن سرطان خاص در آزمایشگاه به‌گونه‌ای تغییر می‌دهند که سلول‌های دفاعی به نام سلول‌های عرضۀ آنتی‌ژن (APC) آنها را ببلعند و فرآوری کنند. سپس سلول‌های APC بخشی از آنتی‌ژن را همراه با مولکول‌‌‌‌‌‌‌‌های دیگری روی سطح سلول نمایش می‌دهند. این امید وجود دارد که هنگام تزریق این سلول‌های عرضه کنندۀ آنتی‌ژن (APC)، سیستم دفاعی نه تنها با حمله به این سلول‌ها بلکه با حمله به سلول‌های توموری که حاوی آنتی‌ژن مشابهی هستند واکنش نشان دهند. دلیل جذابیت واکسن‌های DNA و مبتنی بر ناقل این است که تولید آنها از واکسن‌های دیگر ساده‌تر است.

• واکسن‌های ایدیوتایپ (Idiotype)

به دلیل اینکه پادتن‌ها حاوی پروتئین‌ها و کربو هیدرات‌ها هستند می‌توانند به جای آنتی‌ژن‌ها عمل کنند و واکنش پادتنی القا کنند. پادتن‌هایی که سلول‌های سرطانی خاصی تولید می‌کنند (مثلاً، لنفوم‌های سلول B و میلوما) و به نام پادتن‌های ایدیوتایپ معروف‌اند، برای هر بیمار منحصربه فردند و می‌توانند برای برانگیختن واکنش دفاعی در روندی مشابه با واکسن‌های آنتی‌ژن استفاده شوند.

7. آنتی‌ژن‌هایی که معمولاً در تحقیقات واکسن‌های سرطان یافت می‌شوند چه هستند؟

آنتی‌ژن‌های سلول سرطانی هر تومور یا منحصر به فردند، یا بین چند نوع تومور مشترک‌اند یا از بافت عادی که تومور از آن رشد می‌کند ترشح شده‌اند. در سال 1999 اولین آنتی‌ژن سرطان انسانی در سلول‌هایی از یک بیمار مبتلا به ملانومای متاستاتیک – نوع بالقوة کشندة سرطان پوست – کشف شد. این کشف منجر به تحقیقات گسترده‌ای برای شناسایی آنتی‌ژن‌هایی برای انواع دیگر سرطان شد.

• واکسن‌های درمانی:
  • در واکسن‌های مخصوص به بیمار از سلول‌های بدخیم خود بیمار برای تولید واکسنی جهت تحریک واکنش دفاعی قوی علیه سلول‌های بدخیم در هر بیمار استفاده می‌کنند. هر درمان منحصر به یک نوع تومور است؛ بنابراین از لحاظ نظری، سلول‌هایی غیر از سلول تومور نباید تحت تأثیر قرار گیرند. واکسن‌های مخصوص به بیمار زیادی در دست بررسی‌اند که از آنتی‌ژن‌هایی از سلول‌های خود بیمار استفاده می‌کنند.
  • آنتی‌ژن مخصوص پروستات (PSA(Prostate Specific Antigen یک آنتی‌ژن پروتئینی مخصوص به پروستات است که در جریان خون و سلول‌های سرطانی پروستات وجود دارد. در مردانی که سرطان در بدنشان وجود ندارد مقدار کمی PSA وجود دارد ولی معمولاً مقدار پی.اس.ا در صورت وجود سرطان پروستات افزایش می‌‌‌‌‌‌‌‌یابد. هر چه سطح PSA افراد بیش‌تر باشد احتمال وجود سرطان بیش‌تر است ولی دلایل احتمالی دیگری نیز برای سطح افزایش یافتۀ PSA وجود دارد. مشاهده شده است که واکنش سلول T در مقابل PSA در بیماران افزایش پیدا می‌کند.
  • سیالیل تی.ان  STN (یک آنتی‌ژن) یک کربوهیدرات کوچک و مصنوعی است که از رفتار مولکول‌های موسین (Mucin)- مولکول اولیۀ موجود در مادۀ مخاطی-  یافت شده بر انواع خاصی از سلول‌های سرطانی تقلید می‌کند.
  • پروتئین‌های شوک حرارتی HSP مثلاً gp.96، در عکس‌العمل نسبت به گرما، سطح قند پایین و ساير سیگنال‌های استرس در سلول‌ها تولید می‌شوند. علاوه بر حفاظت در برابر استرس، این مولکول‌ها در فرآوری، ترکیب و تركيب کردن مناسب پروتئین‌ها در داخل سلول‌ها نقش دارند. در تحقیقات آزمایشگاهی برای محافظت از موش‌ها در مقابل بروز سرطان از پروتئین‌های شوک حرارتی مربوط به تومور‌های مخاطی همراه با پپتید‌های کوچک استفاده شده است. واکسن انسانی از پروتئین شوک حرارتی و ترکیبات پپتید مربوط به آنکه از تومور بیمار جدا شده است تشکیل می‌شود. استفاده از این پروتئین‌ها در درمان انواع مختلفی از سرطان از جمله سرطان کبد، پوست، روده بزرگ، ریه، لنفوم و پروستات در دست بررسی است.
  • مولکول‌های گانگلیوزاید Ganglioside molecules : مثلاً GM2، GD2، GD3 ،  مولکول‌های مرکبی شامل کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها هستند. هنگامی که مولکول‌های گانگلیوزاید به غشای خارجی سلول الحاق می‌شوند باعث تشخیص راحت‌تر سلول توسط پادتن‌ها خواهند شد. GM2 یک مولکول مشاهده شده روی سطح تعدادی از سرطان‌های انسانی است. GD2 و GD3 حاوی آنتی‌ژن‌های کربوهیدرات ترشح شدۀ سلول‌های سرطانی انسان هستند.
  • آنتی‌ژن‌های کارسینوامبریونیک  Carcinoembryonic antigen)  CEA) در سطوح بالا روی تومور‌های افراد مبتلا به سرطان روده بزرگ/ راست‌روده، ریه، پستان و لوزالمعده مشاهده می‌شوند. این عقیده وجود دارد که CEA را تومور‌ها وارد جریان خون می‌کنند. مشاهده شده است که واکنش‌های سلول تی نسبت به CEA در بیماران افزایش پیدا می‌کند.
  • مارت.1 (Mart.1 )  ، که با نام  ( Melan.A ) نیز معروف است ، آنتی‌ژنی است که ملانوسیت‌ها (Melanocytes) می‌سازند. ملانوسیت‌ها سلول‌هایی هستند که ملانین تولید می‌کنند و ملانین مولکولی است که وظیفه رنگدهی به پوست و مو را به عهده دارد. مارت.ا نشانۀ خاص سرطان ملانوماست که سلول‌های تی شناسایی می‌کنند و فراوانی آن روی سلول‌های ملانوما بیش‌تر از سلول‌های عادی است.
  • تایروزیناز (Tyrosinase) آنزیم مهمی است که در مراحل اولیۀ تولید ملانین نقش دارد. مطالعات این‌طور نشان داده‌اند که تایروزیناز نشانه‌ای خاص برای ملانوما است و روی سلول‌های ملانوما بیشتر از سلول‌های عادی مشاهده می‌شود.
• واکسن‌های پیشگیرانه
  • پروتئین‌های ویروسی بر پوشش خارجی ویروس‌های عامل سرطان معمولاً به‌جای آنتی‌ژن‌هایی جهت تحریک سیستم دفاعی برای جلوگیری از عفونت ناشی از ویروس‌ها استفاده می‌شوند.

8. مواد کمکی (Adjuvants) چه هستند و معمولاً از چه مواد کمکی در واکسن‌های درمانی استفاده می‌شود؟

معمولاً برای افزایش واکنش دفاعی به آنتی‌ژن‌های سرطان، پژوهشگران از الحاق یک ماده به‌عنوان طعمه - یا مادۀ کمکی - که بدن مادۀ خارجی تشخیص خواهد داد استفاده می‌کنند. مواد کمکی، باکتری‌ها یا پروتئین‌های ضعیف شده‌ای هستند که سیستم دفاعی را فریب می‌دهند تا ماده استفاده شده را طعمه بشناسند و به سلول‌های تومور حمله کنند. چند نوع از مواد کمکی در ادامه ذکر شده‌اند. 

•   keyhole Limpet Hemocyanin  )  KLH  )  نوعی از پروتئین است که بدن جانور صدفدار دریایی که در امتداد سواحل کالیفرنیا و مکزیک یافت می‌شود و به‌عنوان صدف کوهی سوراخ کلیدی مشهور است می‌سازد.KLH  پروتئین بزرگی است که علاوه بر ایجاد واکنش دفاعی به‌عنوان حامل آنتی‌ژن‌های سلول سرطانی نیز عمل می‌کند. آنتی‌ژن‌های سرطان معمولاً پروتئین‌های نسبتا کوچکی هستند که معمولاً برای سیستم دفاعی قابل مشاهده نيستند. ک.ال.اچ نواحی تشخیص اضافه‌ای را برای سلول‌های سیستم دفاعی که به سلول‌های T کمک کننده  معروف‌اند فراهم می‌آورد و فعالسازی سایر سلول‌های دفاعی به نام لنفوسیت‌های T سایتوتاکسیک را افزایش می‌دهد.
• باسیل سل  يا  ب.ث.ژ  (Bacillus Calmette Guerin - BCG) نوع غیر‌فعالی از باکتری سل است. ب.ث.ژ با این امید که بتواند واکنش دفاعی به آنتی‌ژن واکسن را تقویت کند به بعضی از واکسن‌های سرطان اضافه می‌شود. دلیل مؤثر بودن ب.ث.ژ به طور خاص برای استخراج واکنش دفاعی هنوز به‌خوبی مشخص نشده است. با وجود این در چندین دهه، از ب.ث.ژ همراه با سایر واکسن‌ها، از جمله واکسن مربوط به سل، استفاده کرده‌اند.
• اینترلوکین 2 (IL.2) پروتئینی است که سیستم دفاعی تولید می‌کند تا توانایی کشتن سرطان را در بعضی از سلول‌های خاص در سیستم دفاعی - به نام سلول‌های کشندة طبیعی – افزایش دهد. با وجود اینکه این پروتئین سیستم دفاعی را فعال مي‌کند، بسیاری از پژوهشگران معتقدند استفاده از اینترلوکین 2 به تنهایی برای پیشگیری از عود سرطان کافی نیست. واکسن‌های سرطان مختلفی از اینترلوکین 2 برای تقویت واکنش دفاعی نسبت به انواع خاصی از آنتی‌ژن‌های سرطان استفاده می‌کنند.
• فاکتور محرک کلونی گرانولوسیت مونوسیت (Granulocyte Monocyte-Colony Stimulating Factor :  GM-CSF)  نوعی از پروتئین است که باعث تحریک تکثیر سلول‌های عرضه‌کنندۀ آنتی‌ژن می‌شود.
• کیو.اس.21 (QS21) یک عصارة گیاهی است که هنگام اضافه شدن به بعضی از واکسن‌ها گویا واکنش دفاعی بدن را بهبود می‌بخشد.
• (Montanide ISA-51) مایعی بر مبنای روغن است که آن را با هدف تقویت واکنش دفاعی به کار می‌گیرند.

چرا از بعضی واکسن‌ها برای درمان نوع خاصی از سرطان استفاده می‌شود؟

بسیاری از واکسن‌های سرطان تنها در درمان انواع خاصی از سرطان‌ها به‌کار گرفته می‌شوند، زیرا فقط آنتی‌ژن‌هایی را که روی سرطان‌های خاصی وجود دارند هدف قرار می‌دهند؛ مثلاً، واکسن ضد سرطان پروستات می‌تواند به سلول‌های سرطانی داخل پروستات یا سلول‌هایی که در بخش‌های دیگری از بدن منتشر شده‌اند حمله کند اما بر سرطان‌هایی که منشا آنها بافت‌های دیگر است تأثیری ندارد.

از واکسن‌هایی که می‌توانند آنتی‌ژن‌هایی را که روی انواع مختلفی از سلول‌های سرطانی یافت می‌شوند هدف قرار دهند در درمان سرطان‌های متعددی استفاده مي‌شوند. انتظار می‌رود که تأثیر واکسن با توجه به مقدار آنتی‌ژن انواع مختلف سلول‌های سرطانی تغییر کند.

همچنین پژوهشگران در مورد واکسن سرطان "همه منظوره" احتمالی تحقیقاتی انجام می‌دهند که بتواند منجر به واکنش دفاعی در برابر سلول‌های سرطانی همۀ بافت‌ها شود.

10. آیا واکسن‌های دیگری هم برای پیشگیری از سرطان در دست تولید است؟

بله، علاوه بر واکسن‌های هپاتیت B و H.B.V که FDA تأیید كرده است، در حال حاضر واکسن‌های دیگری در دست بررسی هستند که توانایی کاهش بالقوة خطر سرطان را دارند. این واکسن‌ها مانند واکسن‌های پیشگیرانة قدیمی (که عوامل‌ عفونی ایجادکنندۀ بیماری‌های مختلف را هدف قرار می‌دهند  مانند عواملی که باعث فلج اطفال یا سرخک می‌شوند ) عوامل عفونی منجر به بروز سرطان را هدف می‌گیرند.

ترکیبات غیر‌عفونی ویروس‌های عامل سرطان - معمولاً پروتئین‌های پوشش ویروسی (پروتئین‌های روی سطح خارجی ویروس) – به‌عنوان آنتی‌ژن‌ها در این واکسن‌ها استفاده می‌شوند و امیدوارند این آنتی‌ژن‌ها در آینده سیستم دفاعی را در حمله به ویروس‌های مسبب سرطان تحریک کنند و در نتیجه خطر سرطان کاهش پیدا ‌کند.